Przyczyny bólu karku
Odcinek szyjny to najwyższa część kręgosłupa. Składa się z siedmiu kręgów, połączonych krążkami międzykręgowymi, które wraz z mocnymi więzadłami zapewniają duża stabilność pomimo znacznej ruchomości tego odcinka. Połączenie dużej ruchomość oraz funkcji podporowej dla stosunkowo ciężkiej głowy powoduje, że kręgosłup silny jest bardziej niż inne segmenty narażony na degenerację oraz uszkodzenia urazowe.

 
Chociaż urazy odcinka szyjnego mogą mieć dramatyczne następstwa, na szczęście zdarzają się rzadko, a najczęstsze przyczyny mają łagodny charakter. 
 
Możliwe przyczyny bólu karku to:
Nadwyrężenie więzadeł lub ścięgien. Kręgosłup zbudowany jest z kręgów - wyspecjalizowanych kości oraz towarzyszących im elementów zbudowanych z tkanek miękkich, jak dyski międzykręgowe, więzadła oraz ścięgna mięśni. Chociaż mechanizm powstawania bólu karku nie jest do końca poznany, obecnie uważa się, że zdecydowanie najczęściej ból powstaje w wyniku nadwyrężenia więzadeł oraz ścięgien. Rokowanie w tym rodzaju bólu jest dobre, do samowyleczenia dochodzi zazwyczaj w ciągu 2-3 tygodni

Choroba zwyrodnieniowa dysku międzykręgowego. Krążki międzykręgowe, zbudowane z elastycznego jądra miażdżystego i wytrzymałego pierścienia włóknistego łączą poszczególne kręgi. Dzięki swojej budowie są w stanie przenosić nawet bardzo duże obciążenia mechaniczne. Niestety u niektórych osób z czasem dochodzi do ich degeneracji. W wyniku kumulacji setek a nawet tysięcy bardzo niewielkich uszkodzeń zdrowa tkanka dysku zastępowana jest blizną. W wyniku uszkodzenia, na przykład mikropęknięcia pierścienia włóknistego dochodzi do miejscowego stanu zapalnego, który polega między innymi na mobilizacji komórek układu odpornościowego. Komórki te wydzielają czynniki stanu zapalnego, które drażniąc receptory bólowe zlokalizowane w obwodowej części dysku wywołują uczucie bólu. Drobne urazy często mogą zagoić się bez śladu, niemniej często w wyniku słabego unaczynienia dysków dochodzi do bliznowacenia - elastyczna tkanka włóknista zastępowana jest sztywną, włóknistą blizną. Po pewnym czasie, gdy dysk nie jest w stanie właściwie amortyzować obciążeń mechanicznych działających na kręgosłup dochodzi do zmian w sąsiadujących kręgach. W miejscach bezpośrednio przylegających do dysków tworzą się tzw. osteofity, czyli wyrostki kostne, które mogą wraz ze zdegenerowanym dyskiem uciskać ma rdzeń kręgowy, powodując np. osłabienie kończyn dolnych lub uciskając na korzenie nerwowe powodować promieniowanie bólu do kończyn górnych. W większości wypadków udaje się skutecznie leczyć następstwa choroby zwyrodnieniowej w odcinku szyjnym nieoperacyjnie- wskazaniem do leczenia operacyjnego są bardzo zaawansowane zmiany zwyrodnieniowe i/lub brak odpowiedzi na leczenie zachowawcze (najczęściej fizykoterapia + środki farmakologiczne).
wersja desktop powrót do wersji mobilnej