Metoda Ackermanna
Powstała w latach 70-tych metoda leczenia manualnego została zapoczątkowana przez Wilh. P. Ackermanna. 50 letnie doświadczenie szwedzkiego chiropraktyka zaowocowało powstaniem nowej koncepcji leczenia schorzeń kręgosłupa, której główny cel polegał na wyeliminowaniu przyczyny dolegliwości.


Wg Ackermanna dolegliwości bólowe kręgosłupa najczęściej spowodowane są wadliwym ustawieniem miednicy. Prowadzi to do wtórnych przemieszczeń w obrębie całego szkieletu. Wskutek wadliwego ustawienia miednicy dochodzi do kompensacyjnych przemieszczeń, które powodują dolegliwości bólowe. Przemieszczenia mają charakter odwracalny, dlatego wszelkie zmiany można skorygować podczas zabiegu.

Metoda Ackermanna sprawdza się w leczeniu dysfunkcji o charakterze funkcjonalnym, natomiast długotrwale utrzymujące się zmiany funkcjonalne mogą prowadzić do wystąpienia zmian strukturalnych (np. osteofity). Fundamentalne znaczenie dla utrzymania prawidłowej postawy ma miednica oraz stawy krzyzowo-biodrowe. To one jako pierwsze podczas terapii są badane. Poza tym podczas badania terapeuta palpacyjnie sprawdza położenie wszystkich kręgów zaczynając od odcinka lędźwiowo-krzyżowego, a kończąc na odcinku szyjnym oraz stawach szczytowo-obrotowym i szczytowo-potylicznym. Każda dysfunkcja, która zostanie wykryta jest poddawana terapii. Charakterystycznym objawem przemawiającym za istnieniem dysfunkcji o charakterze funkcjonalnym jest różnica w długości kończyn dolnych. Objawy spowodowane przemieszczeniem w obrębie kręgosłupa mogą w konsekwencji prowadzić do:
  • rwy kulszowej
  • bóli migrenowych
  • szumów w uszach
  • dolegliwości ze strony układu pokarmowego
  • kołatania serca
  • bólów pseudo-wieńcowychzatwardzeń
  • zgagi
  • trudności z przełykaniem
  • stanów lękowych
  • dyskopatii
  • zawrotów głowy
  • impotencji
wersja desktop powrót do wersji mobilnej