Sztuczny dysk szyjny
Krążki międzykręgowe zapewniają znakomitą ruchomość w odcinku szyjnym kręgosłupa. Ponieważ poddawane są działaniu znacznych sił mechanicznych, są niestety również podatne na uszkodzenie. Fragmenty jądra miażdżystego mogą uciskać na rdzeń kręgowy oraz korzenie nerwowe powodując ból, a nawet porażenie kończyn. Na szczęście krążki międzykręgowe w odcinku szyjnym są stosunkowo łatwo osiągalne operacyjnie z dostępu przedniego, obok tchawicy i przełyku.

 
Od wielu już lat podstawową metodą chirurgiczną stosowaną w dyskopatii szyjnej było usunięcie krążka i zastąpienie go materiałem - własnym lub syntetycznym, tak aby doprowadzić do solidnego zrostu - zespolenia sąsiednich kręgów. Czasem, aby wspomóc gojenie stosowane są różnego rodzaju płytki przykręcane śrubami. 
 
Wyniki leczenia za pomocą discektomii szyjnej z zespoleniem są generalnie bardzo dobre. Niemniej z czasem, na podstawie obserwacji chorych leczonych przed wieloma laty okazało się, że dochodzi do przyspieszonej degeneracji dysków sąsiednich. Proces ten nazywany jest w literaturze "chorobą sąsiednich segmentów" (ang. adjacent segment disease). Wiele wskazywało na to, że ograniczenie ruchomości w jednym segmencie wpływa negatywnie na poziomy sąsiednie. Stąd powstał pomysł, aby po usunięciu uszkodzonego dysku wszczepić ruchomą protezę.
 
Wskazania do zabiegu 
Aby osiągnąć zadowalający wynik leczenia konieczna jest właściwa kwalifikacja pacjentów, czyli odpowiedni dobór metody do schorzenia. Idealny kandydat do wszczepienia sztucznego dysku to pacjent z chorobą zwyrodnieniową krążka międzykręgowego, u którego doszło w przebiegu choroby do ucisku na korzenie nerwowe powodującego dolegliwości bólowe karku lub promieniujące wzdłuż ręki.
 
Przeciwwskazania 
Wbrew wielu obiegowym opiniom podeszły wiek nie jest przeciwwskazaniam. Jest nim natomiast osteoporoza, zmiany pourazowe (złamania, zwichnięcia), choroby infekcyjne, niestabilność. Nie należy implantować protez w bardzo zaawansowanych zmianach zwyrodnieniowych, gdy wysokość przestrzeni jest bardzo zmniejszona. Również degeneracja stawów międzykręgowych oraz formowanie znacznych tzw. osteofitów uniemożliwia prawidłowe funkcjonowanie protezy po zabiegu.
 
Przebieg operacji 
Zabieg wszczepienia szcztucznego dysku wykonywany jest w znieczuleniu ogólnym. Pacjent musi być na czczo przynajmniej 6 godzin przed początkiem znieczulenia. Cięcie skórne wykonywane jest na przednio-bocznej powierzchni szyi, zazwyczaj po prawej stronie i ma ono przebieg poprzeczny. Zaletą dostępu jest minimalny uraz mięśniowy, na powierzchnię kręgosłupa można dostać się praktycznie ich nie przecinając. Następnie zakładane są specjalne haki utrzymujące przełyk oraz tchawicę. Po usunięciu dysku i delikatnym oczyszczeniu przestrzeni w miejsce po usuniętym dysku wprowadzana jest proteza. W zależności od modelu składa się ona z dwóch elementów oraz łączącej je silikonowej wkładki lub też w całości może być wykonana z metalu i jako jeden element jest implantowana. Niezmiernie ważne jest prawidłowe, symetryczne osadzenie implantu - do kontroli położenia używany jest aparat RTG. W trakcie jednego zabiegu można implantować więcej niż jedno urządzenie. Średni czas zabiegu to 1,5-2 godziny dla jednej protezy, utrata krwi jest minimalna.
wersja desktop powrót do wersji mobilnej