Postępowanie w urazach odcinka szyjnego
O ile w złamaniach odcinka piersiowego i lędźwiowego można wprowadzić pewien algorytm postępowania, w odcinku szyjnym, zwłaszcza w zakresie dwóch najwyższych kręgów decyzja co do wyboru metody leczenia podejmowana jest indywidualnie.

Unieruchomienie, usunięcie kołnierza
 
Duża ruchomość odcinka szyjnego kręgosłupa oraz biegnący w kanale kręgowym rdzeń kręgowy wymuszają unieruchomienie głowy w każdej sytuacji, gdy zachodzi najmniejsze podejrzenie urazu odcinka szyjnego. Zazwyczaj stosowany jest kołnierz ortopedyczny, po wypadkach komunikacyjnych stosuje się specjalne nosze. Po przywiezieniu poszkodowanego do szpitala, aby zdjąć kołnierz konieczne jest wykonanie czynności ze specjalnego protokołu, najczęściej wymagane jest przynajmniej wykonanie zdjęć RTG, w razie najmniejszych wątpliwości dodatkowo badanie TK. O ile u pacjentów przytomnych, współpracujących diagnostyka jest stosunkowo łatwa o tyle u nieprzytomnych identyfikacja zmian pourazowych może stanowić duży problem.
 
Ocena neurologiczna
 
Szczegółowe badanie neurologiczne ma kluczowe znaczenie w wyborze sposobu postępowania. Każdy przypadek upośledzenia funkcji neurologicznej po urazie kręgosłupa nasuwa podejrzenie poważnego urazu rdzenia kręgowego lub korzeni nerwowych, w tych przypadkach konieczna jest szczegółowa diagnostyka obrazowa, na przykład badanie MRI. W ocenie stanu neurologicznego pacjentów po urazie kręgosłupa/ rdzenia kręgowego stosuje się powszechnie tzw. skalę ASIA (ang. American Spine Injury Association). Według skali ASIA A oznacza pacjenta całkowicie porażonego (sparaliżowanego), ASIA E to brak jakichkolwiek niedowładów. Pośrednie stopnie odpowiadają częściowemu uszkodzeniu.
wersja desktop powrót do wersji mobilnej